Categorieën
(i)mvo

Bureaucratie

Beleid dat politiek of strikt juridisch gezien correct is, hoeft niet noodzakelijk aan te sluiten op algemene rechtsbeginselen en daarmee doorgaans ineffectief. Dit zorgt voor achteruitgang of terugval.

Een slechte gewoonte!

Een Koning die de mensenrechten wil bevorderen door het bedrijfsleven kan niet zonder rijksambtenaren en burgemeesters die de discipline hebben strenge gedragsnormen naleven. Het is immers de bedoeling dat vastgestelde normen en beginselen worden nageleefd. Met ‘vastgestelde normen’ wordt niet een theorie bedoeld, maar door de praktijk aangetoond.

Willen we een rechtsstaat behouden dan houdt (internationaal) maatschappelijk verantwoord ondernemen dat ook kinderen het goede voorbeeld wordt gegeven. Wordt de jongere generatie niet met de algemene rechtsbeginselen grootgebracht, doordat de autoriteit niet consequent en niet consistent vanuit de rechtsstaatgedachte handelt, dan ontstaan verschillende opvattingen of dwaalwegen.

Cognitieve dwaalwegen in combinatie met menselijke misdraging is de kortste weg naar slecht of zelfs ontsporend leiderschap. Instellingen die controlekwesties en taken niet (willen) delen, leveren het vermoeden van plichtsverzuim of strafbare feiten. Dit verstoort de processen – lees: werkzaamheden die de medewerkers uitvoeren. Een slecht voorbeeld doet ook navolgen.

Door het terugdringen van de discretionaire ruimte (beslissingsvrijheid) in de uitvoering zijn ook de checks and balances – onderlinge controle en verantwoording – of noodzakelijke spelregels op de achtergrond geraakt. Terugkoppeling of het corrigeren van tekortkomingen in het functioneren van de rechtsstaat vindt dan niet (meer) plaats. In de jaren negentig is de rechtsstaat duidelijk op de retour, al begonnen de ontwikkelingen eerder. Pas aan het begin van deze eeuw worden de gevolgen in toenemende mate zichtbaar. Een ‘slechte gewoonte’ is echter niet eenvoudig afgeleerd!

Het is dan ook niet vanzelfsprekende dat Rijksambtenaren en burgemeesters zich gedragen conform deze principes. Waar het problematisch wordt is wanneer de autoriteit repressief ingrijpt op feedback. Misbruik van overwicht of bedreiging leidt in de regel tot gedwee maken en demoraliseren van de ‘onderdaan’ of ‘zorgvrager’. Aangezien de overheid de opvoeding van het kind naar zichzelf toegetrokken heeft of deze taak uitbesteed aan andere (dan de eigen familie) stelt dit eisen aan de ‘zorgaanbieder’.

Ook de maatschappelijke dienstverlener is een ‘zorgaanbieder’ en zal de dienst moeten afstemmen op de reële behoefte van de zorgvrager en eventuele andere hulp-, zorg- of dienstverlening. Dit houdt in dat de processen – lees: werkzaamheden die medewerkers uitvoeren – goed op elkaar afgestemd moeten worden. In 2013 heeft de AIV geconstateerd dat dit niet (noodzakelijk) het geval is. Dit levert het vermoeden op dat niet het gedrag van de zorgvrager de praktijk vestigt, maar het (mis)handelen van betrokken hulpdiensten.

Sociaal pedagogische vaardigheden

Dit gegeven maakt duidelijk dat de ontwikkeling van algemene cognitieve vaardigheden in de eerste 18 jaar van de ‘professional’ niet bij alle ‘leerlingen’ is bevorderd; dit zegt iets over de ‘meester’ of ‘leraar’.

Wordt er wel daadwerkelijk in de jongere (generatie) geïnvesteerd of is de ‘meerdere’ hoofdzakelijk individualistisch ingesteld? Zorgt niet het bestuur (hoofdzakelijk) voor zichzelf en de eigen carrière en te weinig of niet voor de burger waarvoor die (overheids)dienst is ingesteld?

Duidelijk is dat tal van ambtenaren de prioriteiten niet juist hebben gelegd! Dit brengt de ander – afhankelijk van dat besluit – mogelijk in het nadeel.

Categorieën
(i)mvo

“Waarheidsvinding”

Wmo Fraude of Aanslag tegen het Rijk? De Feiten onder ogen (Durven) Zien!

Heden de 7e juli 2020 ben ik in bijstaan van een hulpofficier van justitie met een mandaat van de burgemeester (A. Aboutaleb) uit huis geplaatst. Althans, zo wordt mij voorgehouden. Al is er sprake van tussenkomst van een rechter, toch voldoet het beleid en handelen niet aan algemene rechtsbeginselen. U moet bedenken dat dit ook tijdens en in aanloop naar de Tweede Wereldoorlog het geval was.

(I)MVO – Internationaal Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen!

De Maatschappelijke Dienst sluit mensen in, in ‘opvang’ dat hoofdzakelijk of doorgaans voor onbepaalde tijd, door administratieve handelingen, zonder tussenkomst van een rechtbank en rechtshulp en zonder enig recht op inspraak. Hier wordt de burger sociaal geïsoleerd, ‘van huis’ of zonder recht op een ‘thuis’ en psychisch en/of fysiek gebroken. Gedwee maken of demoraliseren is een vorm van terreur.

Mr. F. (Frits) Korthals Haltes of de AIV stelde al in 2013 vast dat rechtsgangen, klachtprocedures en andere vormen van toezicht niet voldoende zijn. Beslissend is de cultuur van werken bij overheidsinstanties en functionarissen die in de rechtsstaat een sleutelrol vervullen.

Niet alleen speelt nu de mandaat van de burgemeester parten, al eerder, in 2015, was bij de Stichting Havensteder de inspraak van een vrouw met islamitische achtergrond bepalend of beslissend. Men moet denken aan fraude, uitbuiting of georganiseerde criminaliteit binnen de keten van werk & inkomen (arbeidsuitbuiting, mensensmokkel en grootschalige fraude op het terrein van de sociale zekerheid) of uitholling van sociale zekerheden. Zo komen Syriërs bijvoorbeeld wel gemakkelijk aan werk en (betaalbare) huisvesting.

Ook bij het Juridisch Loket betrap ik een vrouw met een islamitische achtergrond of aanhang op ‘leugenachtige taal’ en wordt mij vervolgens volgens door de directeur een jaar lang een verbod opgelegd. Ik mag géén enkel pand bezoeken.

Van belang is ook om naar het staatsrecht te kijken:

Anders dan in het privaatrecht kan de rechtsovertuiging veranderen op grond van één concrete gebeurtenis, en dat komt omdat niet het gedrag van vele burgers de praktijk vestigt, maar de betrokken overheidsorganen zelf door hun handelen en de daaraan ten grondslag liggende (rechts)overtuiging die de ongeschreven rechtsregel tot stand laten komen.

Al met al lijkt dit verdacht veel op activiteiten die ons doen denken aan de dagen kort voor de Tweede Wereldoorlog. Lees ook mijn artikel Aanslag tegen het Rijk. Het is een staatsmisdrijf. Wanneer we spreken van een aanslag tegen de staat dan wordt met ondernomen niet gedoeld op een vorm van voorbedachte rade.

Hoogachtend, De Editor

Categorieën
(i)mvo

Het “Onze Vader”

Mijn Mail van 6 juli 2020 aan de eenhoofdige directeur-bestuurder:

Geachte Zorgaanbieder,

Dertig dagen hadden de ambtenaren nodig om een aanslag tegen Daniël te doen slagen. De hoogste bestuursrechter was door de wet gebonden. Bekend is dat er in het staatsrecht niet eerst een bepaalde gewoonte hoeft te bestaan, alvorens uit de praktijk een bepaalde rechtsregel mag worden afgeleid. 

“Controlekwesties of taken niet willen delen”

Denk ook aan de Wijkteams in Jeremia 5; al hebben alle dezelfde “Vader” of “leerschool”, de integriteit kan ter discussie komen te staan. De Raad van State (ECLI:NL:RVS:2019:1778) heeft vrij recent een uitleggende uitspraak gedaan over het vertrouwensbeginsel. Het vertrouwensbeginsel houdt in dat een burger mag vertrouwen dat de overheid een toezegging of belofte nakomt.

Niet alleen in Jesaja 10 komt beleid of regelgeving dat niet aansluit op algemene rechtsbeginselen in opspraak, maar ook in Jakobus 2 is sprake van een “tweeërlei efa”. Tweeerlei weegsteen, tweeerlei efa is den HEERE een gruwel, ja die beide. Controlekwesties en zaken niet willen delen levert het vermoeden van fraude op. 

Wat wordt het, definitief? 

Categorieën
(i)mvo

Undercoverstrategie

“Ontwikkeling en groei is met klotsende oksels, bonzend hart en knikkende knieën doen wat je niet durft.” – Anomiem

Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid

Door beleid en handelen vanuit het Rijk ontstaan situaties of ontstaat een casus waarin “waarheidsvinding nog niet zo wordt toegepast
als de wet dit vereist”, vaak met als gevolg een existentiële crisis waarmee het individu of een gezin verder moeten leven.

Te denken valt aan het onterechte en onnodige verlies van een kind. De oorzaak hiervan kan mede liggen in het feit dat een Rijksambtenaar of een andere medewerker zich schuldig maakt aan plichtsverzuim, de kantjes ervan afloopt of een strafbaar feit begaat.

Bij huisuitzetting en ontruiming valt te denken aan Bedrieglijke Bankbreuk. We spreken van de figuur van ‘Bedrieglijke Bankbreuk’ wanneer sprake is van opzettelijke of bedrieglijke handelingen of nalatigheden. De huiszetting en ontruiming of faillissement is niet het gevolg van een tegenslag of een ongelukkige gang van zaken maar een gevolg van onrechtmatige daden. Bijvoorbeeld door dat de Rijksoverheid inbreuk doet op het evenredigheidsbeginsel.

Te denken valt aan fraude, uitbuiting en georganiseerde criminaliteit binnen de uitvoerende diensten van één ministerie of meerdere ministeries of het gemeentelijk bedrijf of een combinatie daarvan.