Ketentregisseurs

Geachte lezer,

Al riepen bepaalde ontwikkelingen in het onderwijs bij mij eerder al vraagtekens op, toen ik nog naar school ging, aan het begin van deze eeuw wordt mij steeds duidelijker dat cognitieve mogelijkheden bij schoolverlaters erop achteruit zijn gegaan. Wat dit voor risico’s met zich meebrengt wordt later duidelijk: destructief gedrag van leidinggevenden is een probleem, waardoor ook (mantel)zorg ontspoord. In 2013 wordt duidelijk dat er een situatie is ontstaan of sprake is van (dreigend) gevaar van  rechteloosheid en bestuurlijke nalatigheid.

Op 16 oktober 2015 schrijf ik Zijne Majesteit over de verwaarloosde staat waardoor aantasting van effectieve rechtsbescherming van de burgers. Burgers zijn/worden niet meer in gelijke mate beschermd tegen overmatige machtsuitoefening en zijn in toenemende mate afhankelijk van willekeur. Dit baart zorgen (lees: hardnekkige problematiek).

Daarom ook wijs ik op de ‘giftige driehoek’ van destructief leiderschap: Vanuit een systeembenadering wordt elk type leiderschap, dus ook destructief leiderschap, gevormd door de wisselwerking tussen de motivatie en de competentie van een individu om te leiden, de behoefte aan richting en autoriteit van ondergeschikten en de problematische situatie die om leiding vraagt.

In het Bijbelboek 1 Samuël zien wij een schoolvoorbeeld, wanneer koning Saul  zelfzuchtig gedrag vertoont ( hst. 18). Al heeft het de schijn van goede werken, wij zien dat hier sprake is van  bedrieglijke handel

Binnen de productieketen van zorg is sinds 2005 een toename van  destructief gedrag van leidinggevenden. Jonge mensen die invullen wat de leider wil en ernaar handelen krijgen ‘de’ baan, veelal ontbreken  cognitieve mogelijkheden en dus oefenen zij hun functie niet naar behoren uit. Uit Advies 87 blijkt dat de AIV in 2013 constateert dat de kwaliteit van dienstverlening niet toereikend (meer) is. Al in de jaren negentig is geconstateerd dat  fundamentele problematiek niet (meer) wordt opgelost. Niet alleen blijkt  verwijtbaar gedrag, maar ook blijkt uit Advies 87 van de AIV (dreigend) gevaar van  rechteloosheid en bestuurlijke nalatigheid

Nu lees ik op de Twitterpagina van Koen Simmers, hoofdbestuurder Nederlandse Politiebond: “Al enige tijd op sociale media: foto’s van politiemensen met (geweldadige) oproep ze te herkennen en te delen. Onacceptabel! De politie pakt dit op en politiebonden gaan hier met werkgever over in gesprek. We verwachten dat politie en OM keihard optreden.” Koen Simmers is Brigadegeneraal ?, maar tijdens de opleiding aan de School Reserve Officieren Kader Infanterie (Ermelo) in 1990 constateerde ik dat het ook bij officieren aan  cognitieve mogelijkheden kan ontbreken en dat door een  eenzijdige dwaling (dreigend) gevaar is van  destructief gedrag, al is dit niet in alle gevallen zo bedoeld. In geval sprake is van  zelfzuchtig –  destructief leiderschap is egoïstisch – dan vormt de Brigadier ? een gevaar voor het goed functioneren van de organisatie, maar ook dreigt  misbruik van het monopolie van ‘gerechtvaardigde’ geweldsuitoefening

Van  gezaghebbende professionele experts wordt (immers) verwacht dat zij de situatie op haar merites beoordelen, zo oordeelt Commissie Korthals Haltest ( AIV, Advies 87), maar een cultuur van werken bij overheidsinstanties en personen die in de rechtsstaat een sleutelrol vervullen blijkt beslissend. Wij zien dan ook dat de gevolgen van  slecht of zelfs ontsporend leiderschap toenemen.

Daarnaast, stelt de officier van justitie bij het Openbaar Ministerie Rotterdam vast dat Rotterdammers gebukt gaan onder rechteloosheid en bestuurlijke nalatigheid, hij of zij ziet geen reden bij te sturen of in te grijpen. Sterker nog: de officier van justitie geeft aan geen bevoegdheid te hebben. Dan rijst de vraag of deze wel de vereiste kennis heeft van de spelregels voor het noodzakelijke samenspel! Ook rijst de vraag of sprake is van een niet-steekproeffout, een (systematische) bias, achterstallig onderhoud of plichtsverzuim.

Wanneer een gezagsdrager verwijtbaar gedrag vertoont, bijvoorbeeld besluiteloos is (zoals in 1 Samuël 17), dan staat mogelijk een nieuwe leider op. Koen Simmers – en misschien is de Twitterpagina een ‘fraud’ – is Brigadier, en qua  schaal lager dan ik in mijn laatste  functie. Hier voeg ik aan toe dat ik 15 jaar geleden werd ingeschaald voor  Kolonel. 10 jaar geleden onderging ik nog een psychologisch onderzoek voor veiligheidsfuncties. Dan rijzen vragen over ‘kwalificaties’ – lees: functiegeschiktheid.

Niet alleen onderzoekers stellen vast dat te veel leiders de ‘weelde’ van het leiderschap niet kunnen dragen en dus gaan deze onder bepaalde druk (of verwachting) rare dingen doen (of zeggen), ook persoonlijk heb ik al 35 jaar de ervaring. Uit 1 Samuël 17 en 18 blijkt hoe een zittend heerser door één concrete gebeurtenis ‘ontspoord’, soms bang, het aangezicht te verliezen.
Het proces van  destructief leiderschap bestaat dan uit overheersing/dominantie, manipulatie en dwang. Verder zien wij in de hoofdstukken die volgen dat sprake is van  huiselijk geweld
Ook in de zorg zien wij, nog voor de  Wet maatschappelijke ondersteuning (officieel) van kracht is, dat sprake is van (dreigend) gevaar van ontsporingen in de Openbare Geestelijke Gezondheidszorg en Mantelzorg. Leiders maken misbruik van omstandigheden, advocaten misbruik van het procesrecht (al zijn deze ontwikkelingen in de jaren tachtig al gaande) en de rechter doet onvoldoende deze  private ondernemer aan banden te leggen (legaliteitsbeginsel).

De voorziening is gevoelig voor fraude, misbruik en oneigenlijk gebruik, maar de burger die geen weerwoord heeft of tegenwicht kan bieden wordt tot zwart schaap gemaakt. De  niet-gouvernementele organisatie met de  overheidsfunctionaris en/of een  juridisch medewerker worden vrijgepleit. 
Een klein, maar kritiek deel van het staatsapparaat, wordt door dergelijke praktijken van enkelen gebruikt om de regering te verdringen (bewust of door nalaten). Er is (dreigend) gevaar van een staatsmisdrijf, maar dader(s) en delict zijn moeilijk te identificeren.

Daar er binnen de Maatschappelijke Dienstverlening enkele publieke of private instellingen de leiding of macht overnemen is sprake van (dreigend) gevaar van  rechteloosheid. Door  destructief gedrag vanuit de Maatschappelijke Organisatie is een bedrieglijke praktijk ontstaan dat ook resulteert in   huiselijk geweld door de professional. In de regel doet de  leiding (vaak een Tiran, mannen en vrouwen met een persoonlijkheidsstoornis) dit niet zelf, maar deze zet trouwe en vaak onwetende volgelingen – bij gebrek aan cognitieve mogelijkheden – in. Begeleidsters, die zich van geen kwaad of onrecht bewust zijn, brengen het ten uitvoer, sommige verlenen er macht en status aan (machtsmisbruik).

Daar de  leiding het vertrouwen heeft gewonnen, bijvoorbeeld door gerechtelijke uitspraken waaruit een justitiële of  eenzijdige dwaling volgt, heeft deze aanzien en macht verworven. Vanwege deze  rechterlijke dwaling, ontstaat ook een ruimte voor  gerechtelijke deurwaarders die de situatie misbruiken (bewust of door nalaten).

Wij zien dan ook dat het van kwaad tot erger gaat en ook hoe een autocoup ontstaat en haast niet (meer) is tegen te gaan. Zo ontstaat het gevaar dat Nederland ambts- en staatsmisdrijven begaat en daarbij is sprake van (dreigend) gevaar van een Derde Wereldoorlog die vanuit het Koninkrijk wordt ingeleid – ‘Wee’!

In Jesaja 10 wordt gesproken van ‘wee’, onvolkomenheid en onregelmatigheid en huiselijk geweld, maar ook van het starten van een inbreukprocedure (door de internationale organisatie). “Wee aan de overwonnenen” – VAE VICTIS! Het betekent, in het meest ongunstigste geval, dat degenen die verslagen zijn in de strijd – het bestuursproces – volledig overgeleverd zijn aan hun overwinnaars en geen clementie mogen verwachten of vragen. 

Binnen de keten van maatschappelijke dienstverlening stel ik vast dat veel vrouwen dus slachtoffer zijn van vrouwenhandel. Angst en schaamte is hun lot. In goed vertrouwen, zonder achterdocht, volgden zij in eerste instantie de aanwijzingen van de leider op, ook de toezichthouder keek de andere kant op. Onder dwang, wilsvrijheid ontbreekt, staan zij tenslotte zaken toe die zij onder ‘normale omstandigheden’ niet zouden doen. Daar de overheid onvoldoende of geen  effectieve rechtsbescherming biedt is (dreigend) gevaar van  kinderhandel: de vrouw is dan ook géén (volledige) vrijheid gegeven. Stichting Ontmoeting is maar één van vele voorbeelden, ik vraag mij af of het bij GGD Rotterdam Rijnmond wel veel beter is. In feite weet ik het antwoord: ook de verpleegster kampt met angst en schaamte, of ze is verhard (verbitterd).

Wanneer cognitieve mogelijkheden ontbreken wordt of iets klakkeloos uitgevoerd of volgt een ondeugdelijke beoordeling en een administratieve fout.  Deze zogenaamde systematische fout, ook wel (systematische) bias genoemd, is een zogenaamde niet-steekproeffout die een vertekening (dat wil zeggen, een afwijking ten opzichte van het juiste resultaat) oplevert die een systematische oorzaak heeft, en dus niet te wijten is aan toevallige effecten. Systematisch, als een cultuur van werken door overheidsinstellingen en personen die in de rechtsstaat een sleutelrol vervullen, vindt bijvoorbeeld grootschalige fraude op het terrein van de sociale zekerheid en ‘huiselijk geweld’ plaats. Het doet (geestelijk) geweld aan en veroorzaakt emotionele schade.

De doelen van de OGGZ, het voorkomen en verminderen van sociale uitsluiting en dak- of thuisloosheid en het realiseren van een aanvaardbare kwaliteit van leven voor kwetsbare mensen, zijn aangetast, ondermijnd of zelfs gesaboteerd. 

Kwaliteitsbeleid in de Wmo biedt voordelen doordat niet alleen blinde vlekken, maar ook dader(s) en delict, in beeld komen, hetgeen ook zicht biedt op hoe de  niet-steekproeffout gecorrigeerd of gecompenseerd kan worden.

De gevolgen van de ontstane schade zullen niet zonder meer op korte termijn geheel weggenomen zijn, ook door andere ontwikkelingen. Waar wel op korte termijn aan gewerkt moet worden is het terugdringen, en zo mogelijk het voorkomen, van  destructief gedrag (van leiders). Wordt  destructief gedrag goed aangepakt, dan hebben  slachtoffers weer een reden om vertrouwen te hebben/krijgen in de rechtsstaat. 

Ik hoop dat u de ernst van de situatie inziet!