Categorieën
(i)mvo

Gelijkwaardigheidsbeginsel

‘De aantasting van stabiele bestuursrechtelijke rechtsvaststellingen in het licht van het Unierecht’

Uit Advies 87 van de Adviesraad Internationale Vraagstukken (AIV) blijkt de aantasting van bestuurlijke rechtsvaststellingen in het licht van het Unierecht, maar ook aangaande het nationaal recht.

Verplichting van elke lidstaat om bij de inrichting van de interne rechtsorde ervoor te zorgen dat de procesregels voor rechtsvorderingen die ertoe strekken de rechten te beschermen die de justitiabelen aan het Unierecht ontlenen niet ongunstiger zijn dan die welke voor soortgelijke nationale vorderingen gelden.

BEGRIPPENLIJST DOOR MINISTERIE VAN BUITENLANDSE ZAKEN

In Advies 87 staat vermeld dat het recht op een daadwerkelijk rechtsmiddel, de onschuldpresumptie en het recht op een eerlijk proces deel uitmaken mensenrechten die ook tot het concept rechtsstaat behoren. Dit houdt in dat onafhankelijke rechters deze grondregel moeten beschermen, maar dat is niet vanzelfsprekend.

De AIV maakt verder bekend dat er (dreigend) gevaar is van situaties waarin rechtsstatelijke waarborgen in de knel komen, maar ook dat het huidige instrumentarium tekort schiet. Dit levert het vermoeden van een (dreigende) overtreding of misdrijf die in of door een bedrijfsmatige constructie wordt begaan.
De cultuur van werken bij overheidsinstellingen en personen die in de rechtsstaat een sleutelrol vervullen is beslissend.

Rechtsgangen, klachtprocedures en andere vormen van toezicht zijn niet voldoende. Dit levert het vermoeden van rechteloosheid en bestuurlijke nalatigheid, maar ook van misbruik van omstandigheden en/of misbruik procesrecht, bijvoorbeeld door een bedrijfsmatige constructie ‘begaan’. Dan rijst de vraag: “Wie heeft deze constructie aangebracht, en bij wie berust de verantwoording deze niet-steekproeffout of (systematische) bias te herstellen of op te heffen?” Daarnaast staat het aan de staat de gevolgen van de ontstane of veroorzaakte schade weg te nemen.

Uit Kwaliteitsbeleid in de Wmo blijkt dat burgers die al in een ‘knellende situatie’ zitten overgeleverd zijn aan derden. De gemeenten zou toezicht moeten houden, maar moet nog onderzoek verrichten naar de mogelijkheden.

Kijken we naar het concept van een concentratiekamp dan lezen we: ‘Het insluiten in een kamp gebeurt doorgaans voor onbepaalde tijd, door administratieve handelingen, zonder tussenkomst van een rechtbank en rechtshulp en zonder enig recht op inspraak.’ Kortom: de gemeente houdt mensen in gijzeling: Een gijzeling is wederrechtelijke vrijheidsberoving van een persoon (de gegijzelde), waarbij deze bedreigd wordt met het doel iets van derden gedaan te krijgen

In feite staat vast dat sprake is van een overtreding of misdrijf die in of door een bedrijfsmatige constructie wordt begaan.