Misbruik procesrecht

CAK, Bezwaar en Beroep
Team Bezwaar Wanbetalers
Antwoordnummer 91036
2509 VC  Den Haag

… het onderhouden van de kwaliteit van de democratische rechtsstaat …

Recent ontving ik een reactie van manager Wlz. De brief d.d. 12 augustus heb ik via de mail ontvangen. Vanwege een misdrijf georganiseerd door Aanbieder (of een medewerker daarvan) en samenspanning met GGD Rotterdam Rijnmond (of een medewerker daarvan) ben ik sinds 7 juli jl. wederom dak- en thuisloos. Dit heeft een oorzaak.

Zoals bekend is de rechtsstaat een staat waarin de grondslag van statelijk gezag in het recht wordt gelegd en waarin de uitoefening van dit gezag in al zijn verschijningsvormen onder de heerschappij van het recht wordt geplaatst. Uit een onderzoek dat vanuit het Rijk door het kabinet op 19 april 2013 is gestart blijkt dat (mogelijk) sprake is van onbehoorlijk bestuur, waardoor (dreigend) aantasting van effectieve rechtsbescherming. U vindt dit in Advies 87 – De Rechtsstaat voor Europese Burgers en fundament van Europese samenwerking – op de site van de Adviesraad Internationale vraagstukken (AIV).

Het beleid en interne regelgeving moet dusdanig zijn dat de lidstaat beantwoord aan de plicht tot het bieden van effectieve rechtsbescherming. De decentrale overheid (gemeente Rotterdam) doet dit niet in voldoende mate voor al haar inwoners. Er is sprake van (dreigende) schending van het gelijkwaardigheidsbeginsel, ook door beleid en regelgeving vanuit het Rijk. Ook het effectiviteits-beginsel wordt geschonden.

Al in 2010 is vastgesteld dat de Maatschappelijke Organisatie onvoldoende ondersteuning biedt: kwaliteit en rendement is niet toereikend. De (dreigende) schending van het gelijkwaardigheidsbeginsel en andere algemene beginselen van behoorlijk bstuur of inbreuk op fundamentele normen en beginselen van de rechtsstaat ontstaat mensenrechtenschending in een productieketen, door ondermijning van Grondwet en bestuur. De subsidieregelingen (voorzieningen) om dit probleem zogezegd op te laten lossen of aan te laten pakken door niet-gouvernementele organisaties blijken dan ook gevoelig voor fraude, misbruik of oneigenlijk gebruik, maar ook ontstaat handel in de mens, zoals in de zaak Ontmoeting/Speelman in februari jl. voor het Team handel en haven uit de praktijk bleek. Ook GGD Rotterdam Rijnmond (of een medewerker daarvan) maakt zich daar schuldig aan.

Dat al geruime tijd sprake is van een op redelijke gronden gebaseerd vermoeden van een onvolkomenheid of ongerechtigheid van algemene, operationele of financiële aard die plaatsvindt onder verantwoordelijkheid van de organisatie en zodanig ernstig is dat deze buiten de reguliere werkprocessen valt en de verantwoordelijkheid van de direct leidinggevende overstijgt is al geruime tijd duidelijk, toch ondermijnt de bestuurder duurzaamheidsprojecten door na te laten onderzoek te doen naar het ontstaan en de instandhouding van het fundamentele probleem. Een onderzoek uit de jaren negentig heeft aan het licht gebracht dat fundamentele problematiek niet (meer) wordt opgelost.

De AIV constateert in 2013 dat rechtsgangen, klachtprocedures en andere vormen van toezicht niet voldoende zijn. Ook merkt zij op dat zorg voor de rechsstaat beter kan beginnen, voordat inbreuk wordt gedaan op fundamentele normen en beginselen. Zij merkt op dat dit vooral geldt voor het voorkomen van situaties waarin rechtsstatelijke waarborgen in de knel komen, bijvoorbeeld doordat de financiering van de juridische infrastructuur tekort schiet of het bewustzijn van rechten van de burgers bij overheidsfunctionarissen onvoldoende wordt gestimuleerd.

Met het Meerenberg-arrest uit 1879 zien we drie regels van de democratische rechtsstaat samenkomen, maar uit actieve participatie van overheidsfunctionarissen en juridische medewerkers blijkt dat het aan de kennis van het bestaan en de inhoud daarvan ontbreekt: competenties en vaardigheden ontbreken, hetgeen ook leidt tot misbruik van het procesrecht. Misbruik van procesrecht, door het herhaaldelijk aanspannen van procedures, zonder dat daar enig belang bij is. Meestal is het doel om een financieel zwakkere wederpartij ‘kapot te procederen’. Daar maakt advocatenkantoor Post & Bouter (of een medewerker daarvan) zich bijvoorbeeld schuldig aan. Aanleiding is beleid en (interne) regelgeving bij Aanbieder (of een medewerker daarvan) die samenspant met GGD Rotterdam Rijnmond (of een medewerker daarvan).

Bekend is ook dat lidstaten traag zijn met het omzetten van kaderbesluiten die zijn gebaseerd op het beginsel van wederzijdse erkenning, in nationale wetgeving.

Al in de jaren negentig zien wij dat de uitvoerende instanties van de overheid in ontwikkeling – lees: kwaliteit van dienstverlening – achterblijven. In Advies of Publicatie 104 laat ook de AIV zich uit over de erosie van democratie en rechtsstaat en de gevaren of risico’s (bedreiging). Ook andere toezichthouders melden een lage score van democratie en rechtsstaat, maar constateren ook dat de Nederlander de situatie of toestand te weinig serieus neemt.

Dit alles levert een op redelijke gronden gebaseerd vermoeden van een onvolkomenheid of ongerechtigheid van algemene, operationele of financiële aard die plaatsvindt onder verantwoordelijkheid van de organisatie en zodanig ernstig is dat deze buiten de reguliere werkprocessen valt en de verantwoordelijkheid van de (doorsnee) burger overstijgt.

Met de Wmo 2015 komt ook een Kwaliteitsbeleid in de Wmo. Dit artikel dat te vinden is op Movisie.nl toont een bestuursrechtelijke maatregel om aan herstel en/of verhaal te werken waarbij wet- en regelgeving ontbreken waardoor niet alleen de decentrale overheid maar ook de aanbieder volgens de bepalingen van de richtlijn moet werken. Dat de spelregels voor het noodzakelijk samenspel niet in acht zijn genomen mag voor zich spreken. Alles bij elkaar getuigt het van mismagagement. Ook bij het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid ontbreekt het bewustzijn dat Staatkunde tot hun beleidsterrein behoort. Door maatschappelijke organisaties te betrekken wil de regering dat zorgen die in de samenleving spelen, naar boven komen. De regering verwacht dat gemeenten kwaliteitsstandaarden gaan ontwikkelen, maar maakt het beleid door wet- en regelgeving ook ineffectief. Dit samenspel tussen de Minister, Kamerleden en ambtenaren is dubieus.

Van Het CAK – de positie en functie van haar medewerkers – mag worden verwacht dat zij zich bewust is van deze situaties waarin rechtsstatelijke waarborgen in de knel komen, waardoor burgers met een existentiële crisis verder moeten. Deze situatie – lees:existentiële crisis waarmee burgers verder moeten leven – is niet in de eerste plaats door hun gedrag ontstaan, maar door het handelen van betrokken overheidsorganen en/of hun ketenpartners. De AIV verwacht dat de gezaghebbende professionele expert de situatie op haar merites beoordeelt. De checks and balances zijn echter niet goed onderhouden of voldoen niet (meer) aan de eisen die worden geduid met democratische rechtsstaat. De interne controle, in het bijzonder van gezagsdragers, ontbreekt. Dit laatse blijkt uit Kwaliteitsbeleid in de Wmo en actieve participatie van de officier van justitie (Openbaar Ministerie Rotterdam).

Voorbeelden van mensenhandel binnen de organisatie

Met het geven dat de teamleider bij het Dienstencentrum bij Aanbieder mij denkt te kunnen forceren en hem (onvoorwaardelijk) te gehoorzamen door misleidende ideeën of denkbeelden te presenteren, die de wetenschappelijke toets der kritiek niet kunnen doorstaan blijkt, misleiding en bedrog (bewust of door nalaten) en (be)dreiging waarna op basis van ondeugdelijke administratie door samen te spannen met één of meerdere medewerkers van GGD Rotterdam Rijnmond blijkt mensenhandel.
Daar ook de medewerkster onder dreiging haar werk moet doen blijkt ook vrouwenhandel, mede vanwege andere kenmerken.

Door onvolkomenheden en onregelmatigheden veroorzaakt door betrokken overheidsorganen en de dienstverlener is teven sprake van (dreigende) schending van het evenredigheidsbeginsel en andere spelregels van behoorlijk bestuur. Deze regels en andere dimensies van de rechtsstaat zijn in de vergetelheid geraakt, of worden bewust nagelaten. Ook blijkt dat opleidingen niet voldoende aansluiten op de toestand of situatie die door de grote maatschappelijke en politieke veranderingen van de laatste decennia zijn ontstaan. Opmerkelijk is dat de directeur-bestuurder mens (klant) en organisatie (medewerkers) verwaarloost of veronachtzaamd, ook staat de teamlieder geen verhelderende gesprekken toe. Niet alleen wordt de cliënt (burger) gesommeerd misstanden niet aan te kaarten, doordat de spelregels voor het noodzakelijke samenspel worden veronachtzaamd verruwt ook de verstandhouding en de relatie met andere (direct) betrokkenen. Dit leidt tot een misdaad of misdrijf.

Van mensen in uw functie of positie (die een sleutelrol vervullen) wordt groot leervermogen verwacht, maar ook dient omgevingsbewustzijn als professionele eigenschap goed ontwikkeld te worden. Ook de Centrale Raad van Beroep stelt vast dat het bij diverse overheidsfunctionarissen aan competentie en vaardigheden ontbreekt, iets dat de AIV in Advies 87 ook al door laat schemeren. De officier van justitie te Rotterdam doet alsof er niets aan de hand is en maakt daarmee dus duidelijk dat hij de situatie of problematiek niet serieus neemt. Doordat sprake is van verwijtbaar gedrag levert dit ook het vermoeden van plichtsverzuim of een strafbaar feit. Meineed wordt gepleegd wanneer een getuige opzettelijk niet de waarheid spreekt, nadat de eed of de belofte is afgelegd. Doordat het binnen tal van organisaties of instellingen ontbreekt aan een goede kennis van organisatorische, maatschappelijke en politieke ontwikkelingen of andere omgevingsfactoren binnen en buiten de organisatie (omgevingsbewustzijn) levert dit het vermoeden van onbehoorlijk bestuur. Omgevingsbewustzijn is een competentie, maar niet alleen ontbreekt het daaraan, maar het ontbreekt ook aan organisatorische kwaliteiten (er is ook geen zicht op de invloeden die van buiten komen).

Tirannie van een ‘meerderheid’

Voorgaand gegeven laat daarnaast zien dat de economische focus van een stad als Rotterdam, een belangrijke internationale speler, ook bijgesteld moet worden (deze is niet zuiver), maar er is meer.

De teamleider bij het Dienstencentrum bij Aanbieder wil afdwingen dat de medewerkster die niet veel zicht heeft op de invloeden die van buiten komen de volledige bevoegdheid krijgt over de burger of cliënt, ook GGD Rotterdam Rijnmond maakt zich op deze manier schuldig aan ouderenmishandeling. Dit levert ook het vermoeden van tirannie binnen de keten van maatschappelijke zorg (waarvan kindermishandeling).

Tirannie: heerschappij waarbij de macht in handen is van een tiran, die een grote of absolute macht bezit en deze wreed, onrechtvaardig of in de vorm van onderdrukking uitoefent.

Met Hugo de Jonge als minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, voorheen wethouder te Rotterdam, wordt deze tendens in meerdere mate zichtbaar. De (economische) schade die uit de verdere ontwrichting van de samenleving (maatschappij) en neveneffecten (maatschappelijk effect) voortkomen moeten niet worden onderschat – lees: genegeerd.

Het besluit dat ik maak is de gehele uitvoering van Het CAK in mijn persoonlijke situatie sinds ik Zijne Majesteit de Koning in oktober 2015 op de hoogte bracht van een situatie die is ontstaan door verwaarlozing van de staat. Het artikel Kwaliteitsbeleid in de Wmo dateert uit april 2015, maar heeft een voortraject of wordingsgeschiedenis. E.e.a. leidt tot verraad (lees: oplichting) en roekeloosheid (ongeschikt handelen).

Gegeven is dat gesproken kan worden van toename van een (dreigend) gevaar voor het goed functioneren van de organisatie als gevolg van een onbehoorlijke wijze van handelen of nalaten, maar ook bij (een dreiging van) het bewust achterhouden, vernietigen of manipuleren van informatie. Dit levert het vermoeden van misleiding en bedrog (bewust of door nalaten). De betrokken overheidsorganen hebben hun informatievoorziening niet op orde en ook ontbreekt het aan professionaliteit in de dienstverlening, waar de burger op wordt aangewezen. Dit is in 2013/2014 al duidelijk bekend (ook al beschik ik destijds niet over de informatie van de diverse onderzoeksbureaus).

Dit alles maakt duidelijk dat er dus sprake is van mensenrechtenschending in een productieketen, dat een nader onderzoek rechtvaardigt. Ook wordt door wetenschappers destructief leiderschap als een belangrijk sociaal vraagstuk aangemerkt dat nader onderzoek rechtvaardigt.

Verder blijkt uit Kwaliteitsbeleid in de Wmo dat deze meerdere functies en bevoegdheden behelst, waaronder een peer review . Het kan tevens gezien worden als een inbreukprocedure (controlekwesteis en taken delen). De AIV wijst het kabinet erop dat dit op verzet kan stuitten, hetgeen de positie van de burger  niet alleen kwetsbaar maakt, maar dat de methode en het proces ook kan leiden tot een aanslag tegen (de toekomst van) de burger – (dreigend) gevaar van misbruik procesrecht). Dit stelt hoge eisen aan de burger, daar zijn positie ondermijnd ligt, mede door dienstverlening dat onvoldoende is. De vraag is of van de burger die door het slecht functioneren van de rechtsstaat of onderdelen daarvan wel een bijdrage gevraag mag worden, of dat deze gelet op de situatie en daaruit de zwaarte van de functie niet een vergoeding of loon moet ontvangen. De niet-gouvernementele organisatie biedt ten eerste geen inzicht in de problematiek en ten tweede geen tegenwicht aan beleid en regelgeving van het Rijk, waardoor een duurzaamheidsproject als het Nationaal Actieplan Mensenrechten (en Bedrijfsleven) ondermijnd ligt. In de directie en bestuurskamer is zich men daarvan niet bewust. Sterker nog: ‘men’ wil het ook niet begrijpen.

Alles bij elkaar levert dit fraude, uitbuiting en georganiseerde criminaliteit, waardoor pyshcische leiden en ‘emotional abuse’, ook al heeft de medewerkster het niet zo bedoeld. Ook in deze situatie – lees: kwetsbare positie van de medewerkster – maakt de uitbater misbruik van de vergunning of voorziening. Ook dit levert het vermoeden van vrouwenhandel en misbruik procesrecht: de exploitant (eigenaar of beheerder) verlaagt de organisatiedoelstellingen door een financieel zwakkere wederpartij ‘kapot te procederen’. Publieke of private instellingen proberen door minimale bestedingen aan onderhoud een zo groot mogelijke winst te halen, daarbij gesteund door de Maatschappelijke Organisatie Rotterdam, onder verantwoording van mevrouw A.G. (Anne) Coenen. Het gaat hier zogezegd om zorgmaffia. Met ondernomen wordt niet per se gedoeld op voorbedachte rade.

In de periode 2007-2010 hield een projectminister zich bezig met wonen, wijken en integratie. Het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (VROM) was belast met de zorg voor de volkshuisvesting en de stadsvernieuwing, de verbetering van de kwaliteit van onze woon- en leefomgeving (milieu) en de ruimtelijke inrichting. Taken zijn nu ondergebracht bij andere Ministeries.

Uit actieve participatie van de overheidsfunctionaris en directie en bestuur blijkt onbehoorlijk bestuur (of onbehoorlijke taakvervulling), hetgeen kan leiden tot een economisch delict of ander strafbaar feit. Duidelijk is dat sprake is van aantasting van het recht op behoorlijk bestuur, waardoor de burger schade ondervindt. Rechten en belangen worden herhaald of voordurend bemoeilijkt, gefrustreerd of geschonden op een manier dat Terreur wordt gezaaid. Dit komt bijvoorbeeld door aantasting van het recht op sociale, wettelijke en economische bescherming door de uitvoerende organisaties, waarmee de burger wordt geconfronteerd. Het leidt – als is het door de wetgever niet zo bedoeld – tot het plegen van aanslagen of het ermee dreigen angst te zaaien en daarmee de maatschappij te ontwrichten. Niet alleen raken de bovenwereld en de onderwereld met elkaar verweven, ook de Wmo-adviseur en Centraal Onthaal raken betrokken in witwaspraktijken, die door Team handel en haven worden verduisterd. Het Openbaar Ministerie Rotterdam, of een medewerker daarvan, laat mij weten, geen bevoegdheid te hebben dit te toetsen of te onderzoeken.

Wij zien dat het huidige instrumentarium in dat opzicht te kort schiet, de staat een financieel zwakkere wederpartij  structureel ‘kapot produceert’ en dat stuaties ontstaan waarin rechtsstatelijke waarborgen in de knel komen, hetgeen ook gevolgen heeft voor het functioneren van de EU als rechtsgemeenschap.

Het beginsel van Unietrouw en de plicht tot het bieden van effectieve rechtsbescherming zijn argumenten voor peer review van het functioneren van de rechtsstaat (of onderdelen daarvan) in de lidstaten, waarvan de uitvoering ervan kan liggen bij mensen die zijn aangewezen op de Wet maatschappelijke ondersteuning. Doordat sprake is van aantasting van effectieve rechtsbescherming leidt dit tot schending van (rechts)beginselen als  subsidiariteit en proportionaliteit. Nederland zou  bij de toetsing van nieuwe Europese regelgeving aan de beginselen van subsidiariteit en proportionaliteit ook in beschouwing moeten nemen welke invloed nieuwe regelgeving kan hebben op het functioneren van de rechtsstaat in de lidstaten van de Unie. Dat is essentieel voor de burgers, hier en elders. Ook de decentrale overheid is traag bij met het omzetten van kaderbesluiten die zijn gebaseerd op het beginsel van wederzijdse erkenning en de uitvoering daarvan.

Niet alleen is deze traagheid voor de Rotterdammer een dreiging – lees: onheilspellend -, ook ondermijnd dit het fundament voor internationale samenwerking en dreigt een economisch delict. Ook kinderen en jongeren voelen de dreiging, al kunnen zij deze niet duiden. Overigens, welke burger kan dit wel, wanneer ook een officier van justitie of een Inspecteur-Generaal bij het Ministerie deze competentie en vaardigheden niet heeft (ontwikkeld).

Dit alles – de praktijk – laat ook zien dat niet wordt voldaan aan democratische rechtsstaat. Van een democratische rechtsstaat kan worden gesproken als in een staat de collectieve besluitvorming zo is georganiseerd dat alle burgers van het land gelijkelijk in staat worden gesteld om invloed uit te oefenen op de uitkomsten van dat proces (democratie) en als die burgers door binding van die ambten aan algemene rechtsregels (rechtsstaat). Al is in theorie dit wel geregeld, in de praktijk worden andere inzettingen of spelregels toegepast, hetgeen een Aanslag tegen het Rijk of Aanslag tegen de Regeringsvorm oplevert. Het is een staatsmisdrijf.

Het grootste probleem echter, mij sinds mijn 13e levensjaar bekend, is, dat het niet vanzelfsprekend is dat de ambtenaar ethisch en integer handelt, en dus ook niet maatschappelijk verantwoord. Destructief of zelfs ontsporend leiderschap brengt niet alleen individuen maar ook de hele organisatie in de problemen of maakt het zelfs (structureel) kapot. Eén medewerker die de kantjes ervan afloopt kan het leven van veel huishoudens in gevaar brengen, zo ook juridische malversaties met de zogeheten politieke correctheid: het is schijnvertoon en verraad (oplichting/fraude).

De Raad van State constateert dat het samenspel tussen Kamerleden, kabinet en ambtenaren in toenemende mate is verruwd. Niet alleen zijn de spelregels voor het noodzakelijke samenspel op de achtergrond geraakt, maar er zijn ook geleidelijk verschillende opvattingen over het samenspel ontstaan.

Dit gegeven laat zien dat beleid en regelgeving onvoldoende aansluit op algemene rechtsbeginselen. Beleid of regelgeving dat onvoldoende aansluit op algemene rechtsbeginselen is niet effectief, omdat het onhoudbaar kan blijken bij de rechter (Het Europese Hof). Daarbij is sprake van een complicerende factor, dat in het staatsrecht niet eerst een bepaalde gewoonte hoeft te bestaan alvorens aan de hand van de praktijk de rechtstegel kan worden afgeleidt. Ook in het bestuursrecht is sprake van een algemene set geschreven en ongeschreven spelregels waaraan de overheid geacht wordt zich te houden. Deze spelregels worden de algemene beginselen van behoorlijk bestuur genoemd.

Nu vraagt u of verwacht Het CAK van de burger zich te verantwoorden over hetgeen buiten zijn of haar werkprocessen valt. De burger kan in feite niet meer doen dan signaleren. De stad of gemeente Rotterdam verstrekt subsidies aan niet-gouvernementele organisaties die niet in staat zijn of (áan bestuurders die) niet bereid zijn te helpen in de activering en leerproces van de cliënt of sociaal economisch kwetsbare ‘wederpartij. Dit blijkt bijvoorbeeld uit het Jaarverslag van Aanbieder uit 2016. De gemeente financiert de ondermijning van duurzaamheidsprojecten en fraudeert; de Stichting of de beheerder maakt zich schuldig aan onrechtvaardige verrijking.

De AIV maakt met Advies 87 bekend dat (bijvoorbeeld) ook de juridische infrastructuur tekortschiet en ook dat het bewustzijn van mensenrechten bij overheidsfunctionarissen ontbreekt. Moet de burger die vanuit het College Rotterdam op 2 december 2015 wordt doorverwezen naar de Maatschappelijke Organisatie Rotterdam de gemeente en de aanbieder stimuleren of helpen deze te  die worden aangewezen op de Wet maatschappelijke ondersteuning om te werken aan herstel en/of verhaal kunnen dan ook niet bestraft of beboet worden, op basis van administratieve handelingen, zonder tussenkomst van een rechtbank en rechtshulp en zonder enig recht op inspraak (legaliteitsbeginsel)?

Zo maakt een directeur-bestuurder mij bekend het e.e.a. niet te begrijpen, maar het ook niet te willen begrijpen. Eerder gaf hij aan, zo blijkt uit het Jaarverslag, dat hij niet voor de noodzakelijke ondersteuning en sturing wil zorgen. Hij wil niet (interdisciplinair) samenwerken en nieuwe verhoudingen tussen de burger en de beroepskracht aangaan. Toch houden gemeente, aanbieder en overige uitvoeringsinstanties de burger volledig aansprakelijk en maken deze tot zwart schaap om zichzelf vrij te pleiten. Daarbij verwijzen ze hem naar de psychiater om hem te helpen, maar deze levert deze vorm van dienstverlening niet. Ook hier is sprake van het presenteren van misleidende ideeën of denkbeelden, die de wetenschappelijke toets der kritiek niet kunnen weerstaan. De teamleider zit dan ook onzin uit te kramen en is niet professioneel, ook ter zake niet deskundig.

Zo komen burgers herhaald of voortdurend in de knel, door de problematiek die andere veroorzaken of versterken: het handelen van de (betrokken) gemeenten in samenwerking met ‘betrokken’ niet-gouvernementele organisatie. Dit begint bij mij al in 2015 wanneer ik na een schrijven aan burgemeester A. Aboutaleb (via e-mail) benaderd wordt door directeur en eigenaar van een (andere) aanbieder. Deze persoon stelt zich voor als Oggz-specialist, Senior-Wijkcoach en Wmo-adviseur, waarmee (dreigend) schending van het verbod van vooringenomenheid. Daarvoor al neem ik in een echtelijke scheiding de verliezen om te verhinderen of te voorkomen dat de jeugdige geconfronteerd wordt met aantasting van effectieve rechtsbescherming waaruit een existentiële crisis voortkomt. Het is niet ongebruikelijk dat een advocaat via de rechter een kwetsbare tegenpartij kapot produceert of de situatie uitbuit. Dit levert het vermoeden van misbruik procesrecht of misbruik van omstandigheden.

Dat sprake is van misbruik van omstandigheden wordt vastgelegd met de zaak Ontmoeting / Speelman waarvan de zitting op 11 februari 2020 heeft plaatsgevonden. De gemeente blijft verantwoordelijk voor het besluit, maar ook voor het beleid rondom (bijvoorbeeld) Arbeidsmarktbeleid en Armoedebestrijding en Sociale Zaken.

Het CAK (een overheidsfunctionaris) verwacht van mij kennis en expertise die de overheidsfunctionaris niet heeft (of benut) en waaraan de niet-gouvernementele organisatie (of haar managementteam) niet aan kan of wil werken, maar ook biedt het UWV in 2015 niet de noodzakelijke opleiding. De AIV geeft in Advies 87 aan dat er situaties ontstaan waarin het huidig instrumentarium geen oplossing biedt.

Ondermijning Duurzaamheidsprojecten

Uit de reacties van diverse medewerkers bij de Ministeries maak ik op dat ze de situatie ontkennen en/of de risico’s verkeerd inschatten, waardoor sprake is van het proces van destructief leiderschap dat bestaat uit overheersing/dominantie, misleiding en dwang. Het toont gebrek aan Organisatiekwaliteit., waardoor gebrek aan Kwaliteisverbetering. Binnen de Maatschappelijke Organisatie Rotterdam is ook nog eens sprake van misbruik van overwicht en bedreiging. Er is sprake van dwang wanneer wilsvrijheid ontbreekt. Nu heb ik (nipt op tijd) geen thuiswonende kinderen (meer), maar ouders die thuiswonende kinderen hebben, zitten in de knel en moeten dingen doen, die ze normaal niet zouden doen.

Door de zodanige voorwaarden te schapen wisten mijn dochter en haar vriend de kans te pakken om los te komen van de ouders en buiten de greep – lees: weerhaken – van ‘jeugdzorg’ (waar gebrek is aan professionaliteit) te blijven Een toenemend aantal alleenstaande ouders maar ook andere arbeiders wordt geconfronteerd met een existentiële crisis en lijdt daaronder, door aantasting van effectieve rechtsbescherming.

Om van het probleem – lees: de gevolgen – af te komen worden deze ingesloten in opvangcentra, doorgaans onder dwang (wilsvrijheid ontbreekt) voor onbepaalde tijd, door administratieve handelingen, zonder tussenkomst van een rechtbank en rechtshulp en zonder enig recht op inspraak.

“Hel op aarde” – de figuur van ‘concentratiekamp’

Voor sommige is deze situatie uitzichtloos, hetgeen mede bepalend is voor de hoogstpersoonlijke keuze van zelfdoding. Veel benadeelden lijden daaronder en hebben moeite te functioneren, doordat rechten en belangen (structureel of stelselmatig) worden geschonden door sabotage of ondermijning van doelen, taken, middelen, alsmede de effectiviteit en/of motivatie, het welbevinden of werktevredenheid van individuen. Deze processen – lees: werkzaamheden die medewerkers van betrokken ondernemingen en overheidsfunctionarissen uitvoeren – zijn aanhoudend en leiden tot een vernederende behandeling en aantasting menselijke integriteit (Artikel 11 Grondwet).

De Raad van Europa definieert geweld als: “Iedere daad of nalatigheid gepleegd, door een persoon (of een groep) als hij schade berokkent aan het leven, aan de lichamelijke of fysieke integriteit of aan de vrijheid van een persoon (of van een groep) of de ontwikkeling van zijn persoonlijkheid ernstig in gevaar brengt en/of zijn financiële zekerheid benadeelt.” Tijdens de zitting laat de rechter de wederpartij een aantal eisen corrigeren, hetgeen ook het vermoeden van misdaden en wanbedrijven tegen personen oplevert.

Dit gegeven kan tevens resulteren in de tenlastelegging van met name het opzettelijke doden en het opzettelijk toebrengen van lichamelijk letsel, foltering, onmenselijke behandeling onterende en schuldig verzuim. De officier van justitie corrigeert de rechter niet, of doet geen onderzoek instellen, hetgeen het vermoeden levert van schuldig verzuim. Het is een misdrijf waarbij iemand beslist geen hulp te verlenen aan iemand anders die in groot gevaar verkeert.

Criminaliteit

Ook medewerk(st)ers bij Wmo-vraagwijzer en GGD Rotterdam Rijnmond, maar ook de directeur Maatschappelijke Organisatie Rotterdam en/of het Collegebestuur maken zich daar schuldig aan. Het (oneigenlijk) omissiedelict (Lat. omissio = weglating) of schuldig verzuim leidt er ook toe dat de beroepskracht en de burger elkaar niet kunnen opzoeken, daar het leidt tot kinderhandel: een criminele activiteit die bestaat uit het rekruteren, transporteren, herbergen of ontvangen van kinderen met het doel hen te exploiteren.

Activiteiten die Aanbieder (of een medewerker daarvan) dreigt te nemen, wanneer beroepskracht en burger elkaar opzoeken, leiden daartoe, ook dat burger en beroepskracht gedwongen worden zich tegen hun wil te verplaatsen (hetgeen de rechter verduistert tijdens de zitting). Strikt juridisch gezien is deze georganiseerde criminaliteit dus houdbaar.

Aanpassingsstoornissen en emotionele ontlading

Doordat sprake is van (dreiging van) een omissidelict, doordat iemand beslist geen hulp te verlenen aan iemand anders die in groot gevaar verkeert, blijkt ook schuldig verzuim, waardoor (ernstige) aantasting van effectieve rechtsbescherming. Niet alleen komt het voor dat kinderen uit tehuizen worden verhandeld, maar ook dat een cliënt (volwassen man) wordt verhandeld. In deze situaties wordt dan gebruikgemaakt van de machteloosheid van de ouder of de beroepskracht. Ook de beroepskracht lijdt daar onder en ook de kans op emotionele schade is groot, hetgeen een bedreiging vormt voor het functioneren van de medewerkster (in mijn persoonlijke situatie een alleenstaande vrouw/moeder).

Het kan resulteren in aanpassingsstoornissen (incl. overspanning en burn-out) of angst- en dwangstoornissen. Deze worden door de psychiater in de regel verward met bi-polaire stoornissen, die dan een ‘medicijn’ voorschrijft, dat de situatie – lees: existentiële crisis – nooit zal doen veranderen.

Fraude, uitbuiting en georganiseerde criminaliteit

De voorziening (Wmo) blijkt gevoelig te zijn voor fraude, misbruik of oneigenlijk gebruik en georganiseerde criminaliteit. Uit een onderzoek/de praktijk blijkt dat ook GGD Rotterdam Rijnmond zich daaraan schuldig maakt (of hierin betrokken of verwikkeld raakt) en daarmee effectieve rechtsbescherming, desnoods door misbruik van het procesrecht. Dit levert het vermoeden van de (poging tot) illegale afzetting van een regering, meestal door een kleine groep van een instelling van de bestaande staat om de afgezette regering te vervangen door een andere instelling; hetzij burgerlijk, hetzij militair. Ook de politie wordt daarmee betrokken in georganiseerde criminaliteit.

Mensenhandel houdt in dat mensen worden uitgebuit of onder mensonterende omstandigheden te werk worden gesteld. Mede door beleid en handelen van GGD Rotterdam Rijnmond profiteren anderen daarvan, toch doet de rechter, de officier van justitie en de hulpofficier van justitie geen nader onderzoek. Het is een ernstige schending van de mensenrechten en een zware vorm van criminaliteit of onthouding van effectieve rechtsbescherming. Anders dat een ‘hulpsergeant’ wil doen geloven, waardoor ook de rechter wordt misleid, is de voorziening niet veilig. doeltreffend, doelmatig en cliëntgericht.

In het schrijven van 12 augustus 2020 geeft Het CAK (of een medewerker daarvan) niet aan dat de context waarin dit alles plaatsvindt in beschouwing wordt genomen, toch moet het bestuursorgaan die ruimte bieden (conclusie staatsraad advocaat-generaal over invordering van geldbedragen). bij openstaande bedragen, 4 april 2018). Eerder werden relevante feiten, al stuurde ik deze en zijn deze ook na juli 2018 via bezwaarenberoep@hetcak.nl aangevuld, genegeerd, waarmee (dreigend) schending van het zorgvuldigheidsbeginsel. De vraag is of het beleid en de regelgeving bij Het CAK wel voldoende aansluit bij algemene rechtsbeginselen. Dit zal de rechter (zonodig) moeten onderzoeken in de zaak die nog loopt bij de Centrale Raad van Beroep. Meerdere personen binnen Het CAK zijn hiervan op de hoogte gebracht.

Aangezien de georganiseerde criminaliteit vanuit Wmo of het Wijkteam gesubsidieerd wordt en de (decentrale) overheid met de politie in gebreke blijft deze vorm van mensenhandel te bestrijden, wordt ook het uitvoeren van transacties om de herkomst van illegaal verkregen geld te verbergen (witwassen) gemakkelijk gemaakt doordat het bestrijden ervan de taak wordt van de financieel kwetsbare (sociaal economische kwetsbare). Menig ouder weet zich derhalve geen raad meer!
Al in 2006 laat Europarlementariër In’t Veld weten dat burgers in toenemende mate machteloos staan, en de situatie is niet daadwerkelijk verbeterd, al heeft het de schijn.

De huidige Wmo-adviseur, Centraal Onthaal en Juridische Diensten Bestuurs- en Concernondersteuning (Rotterdam) die ook de effectieve rechtsbescherming aantasten (verzuimdelict) worden ook geïnformeerd. Afdeling Bezwaar en Beroep (CAK) is immers op de hoogte van de ondermijnende praktijken vanuit de uitvoeringsinstanties, maar probeert de burger voor de schade en de kosten op te laten draaien? Ook dit levert het vermoeden van plichtsverzuim of een strafbaar feit.
Het staat aan de staat de gevolgen van de ontstane schade weg te nemen, maar ook Het CAK speelt daarin een ROL: de Uitvoeringsorganisatie van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport.

Met name Nederlandse gezinnen – lees: autochtone bevolkingsgroepen (ook uit overzeese gebieden van het Koninkrijk) – worden geconfronteerd met een (ernstige) aantasting van effectieve rechtsbescherming. Allen zijn afhankelijk van willekeur. Hierbij is niet direct sprake van racisme of discriminatie, al ontstaat deze misvatting, waardoor een ondeugdelijke aanpak, maar veeleer van aantasting van fundamentele normen en beginselen van de rechtsstaat, waarvan het gelijkheidsbeginsel (artikel 1 Grondwet). Daar beleid en regelgeving onvoldoende aansluiten op algemene rechtsbeginselen wordt het recht op behoorlijk bestuur aangetast.

Gegeven is dat sinds de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie dus juridisch bindend is voor de lidstaten. Maar de lidstaat is traag …

Ik hoop Het CAK en andere betrokken partijen voldoende te hebben geïnformeerd. Ook ‘dwang’ waaruit zorgkosten van bijna € 2.400,– met het Ondersteuningsplan uit mei 2017 is bekend via bezwaarenberoep@hetcak.nl. Klachtprocedures zijn onvoldoende of ineffectief.

Ik teken dus bezwaar aan tegen alle besluiten die tussen februari 2015 en heden zijn genomen. Vanaf 2016 is ook Het CAK hierin betrokken geraakt. Deze brief – digitale versie – gaat ook naar de Tijdelijke Commissie Uitvoeringsorganisaties van de Tweede Kamer en de Griffiers van beide Kamers.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *