Kinderen hun ‘buit’

Geachte burgemeester, beste lezer,

Het is al jaren bekend dat het aan deskundigheid ontbreekt, maar ook de Wmo-adviseur is geen specialist en verder ontbreekt de noodzakelijke professionaliteit, anders dat het uitdraait op  georganiseerde criminaliteit en handel in de mens zelf. 

Daar de menselijke maat al geruime tijd zoek is, is er per maart 2020 een Tijdelijke Commissie Uitvoerende Instanties. Al in 2013 is aan het licht gekomen dat er bij de uitvoering van het beleid sprake is van een ‘onvoldoende’ met het gevolg dat aan  de plicht tot het bieden van effectieve rechtsbescherming niet (in alle gevallen) wordt voldaan. 

Het had dan ook nooit zo mogen zijn dat de gemeente Rotterdam of een andere uitvoerende instantie ‘buit’ had mogen maken. Allerlei inhoudingen zijn  onrechtmatig, en toch gaat de gemeente Rotterdam jarenlang door met het begaan van  onvolkomenheden en onregelmatigheden van algemene, operationele en financiële aard, en daarmee schend zij het recht op behoorlijk bestuur. 

De activiteiten die de ambtenaar samen met de publieke of private instelling begaat leiden ook tot kinderhandel. In de afgelopen 10 jaar is het aantal kinderen als gevolg van een casus (beleid en handelen, een cultuur van werken) waarin “waarheidsvinding nog niet zo wordt toegepast als de wet dit vereist” geconfronteerd met een existentiële crisis waarmee zij verder moeten leven. Door dit in de situatie met mijn dochter te voorkomen, heb ik de verliezen moeten lijden. Dit neemt niet weg dat de gemeente Rotterdam de gevolgen van de ontstane schade dient weg te nemen. 

Door verwijtbaar gedrag van de ambtenaar ontstaat ruimte voor private-instellingen en blijkt de voorziening gevoelig voor fraude, misbruik en oneigenlijk gebruik. Gemeenten hebben een rechtsplicht, als decentrale overheid, zodat ook  sociale, wettelijke en economische bescherming daadwerkelijk verwezenlijkt kan worden. 

De doel van de rechtsstaat is dat onderling vertrouwen in het maatschappelijk verkeer mogelijk wordt. Onttrekt de decentrale overheid zich aan het recht, doordat spelregels voor het noodzakelijk samenspel op de achtergrond zijn geraakt, maar daar ook verschillende opvattingen over ontstaan zijn, dan verlaagt dit de kwaliteit van organisatieleven en het leidt af van doelstellingen. Dit levert het vermoeden van  destructief leiderschap. Met  ondernomen wordt niet gedoeld op  voorbedachte rade, maar het is een delict. 

Aan de hand van de praktijk mag een bepaalde rechtsregel worden afgeleid (staatsrecht). Om het recht op behoorlijk bestuur  daadwerkelijk te kunnen verwezenlijken is het van belang dat de  staatsbeoefenaar kennis heeft van het bestaan en de inhoud van  ongeschreven staatsrecht. Anders dan in het privaatrecht kan de rechtsovertuiging veranderen op grond van één concrete gebeurtenis, en dat komt omdat niet het gedrag van vele burgers de praktijk vestigt, maar de betrokken overheidsorganen zelf door hun handelen en de daaraan ten grondslag liggende rechtsovertuiging die de ongeschreven rechtsregel tot stand laten komen.

Het is niet vanzelfsprekend dat de Wmo-adviseur deze kennis heeft en dus ligt er ook een verantwoording bij het College! Deze dient dan ook zelf haar verantwoording na te komen en het voorbeeld te geven. Verwijtbaar gedrag levert het vermoeden van  plichtsverzuim of een  strafbaar feit. Wij hebben eerder gecommuniceerd over  ondermijnende praktijken, maar wat als dit voortvloeit uit een gebrek aan competentie en vaardigheden van de autoriteiten, waardoor (dreigende) schending van een wettelijk voorschrift, waardoor (dreigend) gevaar van een strafbaar feit. 

Om  rechtsstatelijkheid te waarborgen en aan het  evenredigheidsbeginsel te voldoen moeten de noodzakelijke  justitiabelen of  uitgekiende checks and balances in de rechtsstaat worden onderhouden of aangebracht. Dit is een gezamenlijke verantwoording van de machten. Niemand kan zich aan het recht onttrekken, ook de overheid niet. Deze grondregel wordt echter onvoldoende beschermd.

Van op winst beluste ondernemers is niet per se te verwachten dat zij de principes van de rechtsstaat respecteren. Blijft ook de overheidsfunctionaris herhaald of voortdurend in gebreken, dan voltrekt zich een ramp in tal van  mensenlevens. Soms is een oorlog nodig, voor de bevolking en de autoriteiten, om wakker te worden. Dat is wel wreed, vindt u niet? 

Uit de praktijk blijkt dat rechtsstatelijke normen niet voldoende in acht worden genomen, hetgeen leidt tot  normovertredingen. Dit levert het vermoeden van inbreuk op het  legaliteitsbeginsel of onrechtmatigheden: handel waaraan op een oneerlijke of verboden manier wordt verdiend. Dit levert de (poging tot) illegale afzetting van een regering, meestal door een kleine groep van een instelling van de bestaande staat om de afgezette regering te vervangen door een andere instelling. 

Waar het gaat om de ruimte van veiligheid, vrijheid en recht of om de interne markt, is het – indien overeenstemming bestaat over de wenselijkheid daarvan – niet uitgesloten dat op grond van artikel 352 VWEU aanvullende regels of procedures worden gesteld om te bevorderen dat rechtsstatelijke normen in acht worden genomen. Aangezien een aantal ontwikkelingen onder verantwoording en toezicht van de burgemeester vallen, is deze de aangewezen persoon op te treden. 

Ik verwacht de noodzakelijke medewerking en wijs op het  vertrouwensbeginsel. Ook wacht ik nog op een thuis (eengezinswoning) en eerherstel.