Leven in ballingschap

“Gegeven is dat een rechtshandeling vernietigbaar is, wanneer zij door bedreiging, door bedrog of door misbruik van omstandigheden is tot stand gekomen.” – Burgerlijk Wetboek 3 Artikel 44

En : de kern van de werking van de verantwoordelijkheid van de Inspecteur-Generaal (SZW) / Rechten van de alleenstaande moeder (kinderen en jeugdigen, ‘vaderlozen’)

Wmo : een leven in ballingschap

Geachte lezer,

De Wet maatschappelijke ondersteuning, beleid en handelen, ervaar ik als criminele of illegale praktijken of een regimewissel. Maar hoe bepaalt de burger de kwaliteit? Presenteert de burger misleidende ideeën of denkbeelden, die de toets der wetenschappelijke kritiek niet kunnen doorstaan, of is de burger competent en vaardig? Als dan die burger competent en vaardig is, hoe kan het dan dat de overheid – lees: de wetgever – hem of haar door laat verwijzen naar een aanbieder die niet als doel heeft, de zelfredzaamheid van deze burger te bevorderen? Hier zien wij dan tevens de werking van de verantwoordelijkheid van de Wijkcoach of de Wmo-adviseur?

De adviseur is de specialist? Sterker nog: directeur en eigenaar C.P. (Peter) Benne van Het Baken heeft als OGGZ-specialist, Senior-Wijkcoach en Wmo-adviseur de plicht tot het bieden van effectieve rechtsbescherming. Beleid en regelgeving dient aan te sluiten op algemene rechtsbeginselen. Hoe bepaalt de burger dan de kwaliteit, wanneer hij als arbeider onvoldoende of geen kennis heeft van staatkunde, staatsrecht en het bestuursrecht? Vaak wordt de cliënt onheus bejegend, niet conform zijn verstandelijke vermogens.

De heer Van Hell, voormalig directeur-bestuurder bij Stichting Ontmoeting laat in 2016 weten dat hij beleids- en controle kwesties bij voorkeur niet deelt. Hoe kan de burger inzicht krijgen in die materie, wanneer de teamleider persoonlijke macht nastreeft en de directeur-bestuurder ook zelf bevestigd, niet bereid te zijn samen te werken?

Sterker nog: door de terugkoppeling uit het Openbaar Ministerie, afkomstig van de officier van justitie, blijkt dat rechterlijke controle op de gezagsdrager – private ondernemer – ontbreekt. Dit raakt de kern van het openbaar bestuur en tast dus het recht op behoorlijk bestuur aan. Kijken wij naar het Meerenberg-arrest, waarin drie regels van de democratische rechtsstaat samenkomen, dan wordt met dit gegeven dat de officier van justitie verstrekt duidelijk dat inbreuk wordt gedaan op het legaliteitsbeginsel, een fundamenteel beginsel van de rechtsstaat.

Wanneer het gaat om de uitvoering Wmo dan is sprake van een uitvoerende macht dat berust op kracht, illegaliteit en repressie. Het proces van destructief leiderschap bestaat uit overheersing/dominantie, manipulatie en dwang. Slachtoffer te zijn van ongewenst gedrag binnen of buiten de organisatie, weinig autonomie in de (werk)situatie, hoge taakeisen (in combinatie met weinig hulpbronnen) zijn de belangrijkste oorzaken van (werk)stress. Doordat niet alleen de aanbieder, maar ook overheidsfunctionarissen zelf, jarenlang structureel fout bezig zijn, worden velen emotioneel beschadigd en lijden daar psychisch onder: het doet geweld aan (lees: geestelijke terreur).

Een aantal van deze aanbieders heeft ook de erkenning als Erkende leerschool, en ook het recht van de nieuwe of jonge Sociale Professional (op te) groeien in een omgeving die de volledige ontwikkeling van hun persoonlijkheid en van hun fysieke en geestelijke capaciteiten bevordert wordt daarbij aangetast. Ondanks dat er sprake is van een terminologisch verschil is deze kennis ook 26 eeuwen geleden aanwezig: Jesaja 32. Het is dwaas, als zonder verstand (te gebruiken). Toch blijkt Ed van Hell geen spijt te hebben van zijn onbesuisde actie en negeert zijn verantwoordelijkheid als bestuurder.

Ondernemingen, bedrijven en organisaties worden aangestuurd door managers en bestuurders. Beslissingen kunnen grote consequenties hebben zowel voor de organisatie, de financiën maar ook voor andere partijen. De beslissingen moeten dus verantwoordelijk en goed doordacht zijn. De heer Van Hell bekend dat hij onverantwoordelijk en ondoordacht handelt. Toezichthouder Maarten Kater schildert de directeur-bestuurder met het woord Dissident, tijdens het afscheidsfeest. Gerard Stoop, Martin van der Elst en Adjo de Bruijne zijn ook aanwezig. Hoe ‘onschuldig’ zijn deze. Zo zie ik ook Tabitha van Rijswijk en enkele andere.

Ten grondslag aan het succes van een onderneming liggen dus welke bestuurdersbeslissingen worden genomen en hoe activiteiten door het bedrijf worden ontplooid. Door hoe ook de heer Benne het Wijkteam of groepsgedrag en groepsprocessen beïnvloed wordt ook het gemeentelijk Bedrijf of de Maatschappelijke Organisatie Rotterdam beïnvloed. Dit valt direct onder de verantwoording van de concerndirecteur die in 2015 de opdracht namens de burgemeester verstrekt krijgt.

Fouten worden op ieder niveau gemaakt, zo ook op het bestuurdersniveau. Nu echter hebben we het over structureel fout bezig zijn, en blijven, nadat tijdens een voorverkenning in 2010 al werd vastgesteld dat de voorziening onvoldoende kwaliteit te bieden had. Opmerkelijk, daar uit een ander Koninklijk Besluit blijkt dat de bekende beleidscyclus ongeveer vijf jaar bestrijkt, te meer doordat uit Kwaliteitsbeleid in de Wmo blijkt dat men nog moet beginnen met de implementatie van QA en QC. Van proceskwaliteit of kwaliteitsmanagement is tot dan nog onvoldoende of geen sprake (geweest). Toch blijkt uit Zelfregie terug in het werk (2015) dat Gerard Donkers wel betrokken is en als (team)leider, en ook aan de persoonlijke ontwikkeling is blijven werken. Bij het Dienstencentrum van Stichting Ontmoeting moet je voor de persoonlijke groei dus niet zijn. Opmerkelijk is, dat nadat je dus elders extra zorg in laat kopen, dat de cliënt pas dan weer een ‘normaal gesprek’ met teamleider De Bruijne zou kunnen hebben.

Hoe ‘fout’ is de leider (en coach)? Manipulatie is immers een vorm van beïnvloeding waarbij misleidende methoden gebruikt worden om een ander te overtuigen om tot een bepaalde perceptie of handeling te komen. Hoe betrouwbaar is de verklaring die Van Hell in 2018 afgeeft? Is de cliënt zijn verstand kwijt en zou medicatie, zoals De Bruijne voorstelt, helpen, of maakt hij zich schuldig aan misbruik van omstandigheden? Ook mr. A.B. (Bart) Bouter laat weten betrokken te zijn en maakt bekent te weten met welke sociaal economische groep hij te maken heeft.
Misbruik van omstandigheden is aanwezig, wanneer iemand die weet of moet begrijpen dat een ander door bijzondere omstandigheden, zoals noodtoestand, afhankelijkheid, lichtzinnigheid, abnormale geestestoestand of onervarenheid, bewogen wordt tot het verrichten van een rechtshandeling, het tot stand komen van die rechtshandeling bevordert, ofschoon hetgeen hij weet of moet begrijpen hem daarvan zou behoren te weerhouden.

In eerdere juridische zaken heeft de rechter, de Centrale Raad van Beroep, bepaald dat de gemeente verantwoordelijk blijft voor het besluit. Ook laat Tamara van Ark mij informeren dat het voorkomen van armoede en schulden of hulp bij herstel en/of verhaal het (primair) de verantwoordelijkheid van de gemeente blijft. Gegeven is dat een rechtshandeling vernietigbaar is, wanneer zij door bedreiging, door bedrog of door misbruik van omstandigheden is tot stand gekomen. Ook de GGD Rotterdam Rijnmond is hierin betrokken (geraakt). Behalve mevrouw Van Leijen valt de naam van de heer Korver. De communicatie tussen Van Leijen en medewerkers van Stichting Ontmoeting levert ook het vermoeden van georganiseerde criminaliteit en daarbij is een aanwijzing naar een activiteit dat in de volksmond wordt geduid met huisjesmelkerij.
Een huisjesmelker is een uitdrukking voor een nalatige verhuurder die meerdere panden bezit. De huisjesmelker probeert door minimale bestedingen aan onderhoud een zo groot mogelijke winst te halen. Vaak hebben huisjesmelkers door woningnood de kans om een hogere huurprijs te vragen. Niet alleen kunnen huurders worden geïntimideerd door de huisjesmelker, ook een aanbieder als Stichting Ontmoeting is deze (discretionaire) ruimte gegeven. De gemeente Rotterdam biedt de speelruimte die de zorgleverancier heeft.

Dit gegeven laat zien dat de voorziening of vergunning gevoelig is voor fraude, misbruik of oneigenlijk gebruik. Ook vanwege “perverse financiële prikkels” kunnen ondernemingen soms in de verleiding komen om bepaalde relevante principes en normen te negeren in de hoop hiermee een concurrentievoordeel te behalen. Dergelijke praktijken van enkelen kunnen niet alleen de reputatie van velen in gevaar brengen, maar vormen ook een bedreiging voor de toekomst, en leiden tot onrust bij het publiek. Daarmee wordt duidelijk dat er een reden is om de cliënt het zwijgen op te leggen. Ook wil Tabitha van Rijswijk dat de cliënt zwijgt of alles verzwijgt. Met de verklaringen die zij en een aantal andere afleggen en die mr. A.B. (Bart) Bouter aan de rechter voorlegt, worden conformer en colluder in beeld gebracht. Dader(s) en delict zijn (moeilijk) te identificeren.

Gegeven is dat in het bestuursrecht sprake is van een algemene set geschreven en ongeschreven spelregels waaraan de overheid geacht wordt zich te houden. Deze spelregels worden de algemene beginselen van behoorlijk bestuur genoemd. Hoewel de overheid regelmatig wordt beticht van onbehoorlijk bestuur, wordt meestal nagelaten om te benoemen welk beginsel in een concreet geval zou zijn geschonden.
Sinds de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon is het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie dus juridisch bindend geworden voor de lidstaten. Deze verdragsbeginselen zijn daarmee een (ongeschreven) regel van het staatsrecht. Uit het Meerenberg-arrest blijkt dat de rechter moet vaststellen wat het geldend recht is. Door deze algemene rechtsregel vast te stellen wordt voorkomen dat burgers afhankelijk zijn van willekeur. Het Handvest bevat bepalingen die direct raken aan het functioneren van de rechtsstaat, zoals het recht op vrijheid en veiligheid (artikel 6), gelijkheid voor de wet (artikel 20), het recht op behoorlijk bestuur (artikel 41), het recht op een doeltreffende voorziening in rechte en op een onpartijdig gerecht (artikel 47), het vermoeden van onschuld en eerbiediging van de rechten van de verdediging (artikel 48) en inachtneming van het legaliteitsbeginsel en evenredigheidsbeginsel inzake delicten en
straffen (artikel 49).

Het is opmerkelijk dat de Adviesraad Internationale Vraagstukken (AIV) in Advies 87 bekend maakt dat eer situaties ontstaan waarin rechtstatelijke waarborgen in de knel komen. Hoe dan? Bekend of gegeven is dat verdragsbepalingen niet alleen voorrang hebben boven wetten en regelgeving, maar zelfs boven de Grondwet. Behalve dat de rechter bepaalde grondrechten moet beschermen, heeft ook de wetgevende macht de plicht bepaalde grondregels te respecteren en te beschermen. Door de rechter blijkt de scheiding tussen de wetgevende en de uitvoerende macht en het legaliteitsbeginsel. Uitvoerende organisaties (gezagsdragers) mogen alleen handelen op basis van een toegekende bevoegdheid en moeten binnen de beperkingen van de bevoegdheid handelen. Legaliteit impliceert ook dat niemand gestraft kan worden tenzij deze persoon de wet heeft geschonden.

Openbare geestelijke gezondheidszorg is bekend onder de afkorting OGGZ. Gemeenten zijn zelf verantwoordelijk voor het opstellen en uitvoeren van beleid gericht op het bevorderen van de gezondheid, veiligheid en welzijn van alle burgers. De heer Benne geeft zich zelf uit voor specialist en is tevens (senior) wijkcoach en Wmo-adviseur, maar is tevens eigenaar van Het Baken. Dit is opmerkelijk, daar in 2015 pas begonnen wordt met de bevordering van kwaliteit. In 2017 worden de eerste resultaten verwacht. Een ander misleidend beeld is, als dat de transitie al een feit zou zijn, daar de bekende beleidscyclus 5 jaar is, mits proceskwaliteit voorradig is. In januari 2014 ontbrak de capaciteit, bij het huidig instrumentarium, ook ontbreekt een geschikt forum. Het CAK verwacht wel een bijdrage van enkele honderden euro’s in 2016 en daarna, terwijl zij nog niet weet of het voor mensen die zijn aangewezen op de Wet maatschappelijke organisatie wel rendabel is. Gebruik maken van iemand zonder daar naar waarde voor te belonen is uitbuiting.

(Arbeids)Uitbuiting komt in alle sectoren voor. Het gaat altijd om kwetsbare groepen op de arbeidsmarkt. Bovendien hebben deze situaties veelal een internationaal karakter. Dwang, geweld, dreiging, afpersing, fraude en misleiding spelen vaak een rol. Ook de gemeente en de aanbieder zetten mensen in, aangewezen op de Wet maatschappelijke ondersteuning, maar schenden de rechten en belangen van de inwoner, of dreigen daarmee, door het ondermijnen of saboteren van doelen, taken, middelen, alsmede de effectiviteit en/of motivatie, het welbevinden of werktevredenheid van individuen, de werknemer, de bevolking of bevolkingsgroepen. De inwoner wordt geplaagd of getreiterd door het structureel fout bezig zijn van de gemeente en de aanbieder die samenspannen. Ook gezins- of familieleden en andere bekenden leiden daar psychisch onder. Het plaagt ook de medewerkster E die het met lede ogen moet aanzien, bedreigd met aantasting van de effectieve rechtsbescherming en opsluiten of gevangen gehouden als ‘onderpand’, vanwege (dreigend) gevaar van schending van de rechten van het kind (kinderhandel). Medewerkster A heeft somatische aandoeningen.

De alleenstaande moeder, rond de bevalling van het tweede kind gescheiden, is een kwetsbare groep op de arbeidsmarkt. Velen worden geconfronteerd met overmatige machtsuitoefening en ook wordt de effectieve rechtsbescherming aangetast. Zij zijn veelal ook niet in de gelegenheid de meest kwetsbare, bijvoorbeeld een kind dat (speciale) zorg en aandacht vraagt, die steun of aandacht te bieden die het nodig heeft. De oggz-specialist heeft de plicht tot het bieden van effectieve rechtsbescherming en heeft als taak de zodanige maatregelen te treffen, of te laten treffen, de noodzakelijke voorwaarden te scheppen voor de volledige ontplooiing van het gezin, als fundamentele maatschappelijke eenheid. Door structureel fout bezig te zijn of voortdurend tekort te schieten, is (dreigend) gevaar van schending van een wettelijk voorschrijft (bijvoorbeeld het Europees Sociaal Handvest), waardoor (dreigend) een strafbaar feit.

Situaties waarin werknemers worden uitgebuit zijn vaak te herkennen. Aanwijzingen zijn onder andere wanneer werknemers:
gevaarlijk en ongezond werk moeten doen;
lange werkdagen moeten maken;
te weinig betaald krijgen, niet uitbetaald worden of hun betaling uitgesteld wordt;
niet kunnen beschikken over hun eigen paspoort;
met valse beloften naar Nederland worden gehaald;
worden mishandeld, gechanteerd, gedwongen of bedreigd;
een hoge schuld aan de werkgever moeten afbetalen;
niet kunnen beschikken over het geld op hun eigen bankrekening;
zwart betaald worden, of niet verzekerd zijn tegen bijvoorbeeld ongevallen;
in een bedrijfspand of op het bedrijfsterrein wonen, of anderszins slecht zijn gehuisvest;
niet op de hoogte zijn van hun verblijfsadres;
op andere manieren onder druk worden gezet;
enzovoort, enzovoort, enzovoort.
Mijns inziens raken deze aspecten of dimensies de werking van de verantwoordelijkheid van de Inspecteur-Generaal. De Inspectie SZW bijvoorbeeld inventariseert risico’s en relevante ontwikkelingen op de beleidsterreinen van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en meldt deze aan bewindslieden en beleidsmakers. De Inspecteur-Generaal beschikt over een goede (gedegen) kennis van organisatorische, maatschappelijke en politieke ontwikkelingen of andere omgevingsfactoren binnen en buiten de organisatie(s). De Inspecteur-Generaal vindt legitimatie (bevoegdheid) in de rechten en belangen van de burgers. Artikel 2 VEU luidt als volgt: ‘De waarden waarop de Unie berust, zijn eerbied voor de menselijke waardigheid, vrijheid, democratie, gelijkheid, de rechtsstaat en eerbiediging van de mensenrechten, waaronder de rechten van personen die tot minderheden behoren. Deze waarden hebben de lidstaten gemeen in een samenleving die gekenmerkt wordt door pluralisme, non-discriminatie, verdraagzaamheid, rechtvaardigheid, solidariteit en gelijkheid van vrouwen en mannen.’

Op politiek niveau is artikel 7 VEU het meest in het oog springende artikel om de naleving van artikel 2 VEU af te dwingen. Het biedt de mogelijkheid aan de Raad van de Europese Unie om te besluiten tot schorsing van bepaalde rechten die uit de toepassing van de
Verdragen op de lidstaat in kwestie voortvloeien, met inbegrip van de stemrechten van de vertegenwoordiger van de regering van die lidstaat in de Raad, indien is geconstateerd dat een lidstaat de waarden waarop de Unie berust schendt, of dreigt te schenden.

De Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling is een samenwerkingsverband van 37 landen om sociaal en economisch beleid te bespreken, te bestuderen en te coördineren. De aangesloten landen proberen gezamenlijke problemen op te lossen en trachten internationaal beleid af te stemmen. Uit voorgaande blijkt dreigende schending door lidstaat van omzetting (OESO)richtlijn. Wij zien dat niet alleen multinationale ondernemingen worden geconfronteerd met een veelheid aan parameters op juridisch, sociaal en reglementair vlak, maar dat ook een Metropool als Rotterdam daaraan zal moeten gaan voldoen. De moderne staat is een gecompliceerd organisme waar de nodige strategische en organisatorische kwaliteiten bij komen kijken. Stichting Ontmoeting is niet die sparringpartner die de cliënt op een hoger niveau wil brengen, of duurzame en inclusieve groeit bevorderd. Sterker nog: er is sprake van ondermijning van duurzaamheidsprojecten.

Mijns inziens raken deze aspecten of dimensies ook de werking van de verantwoordelijkheid van de Wmo-adviseur, de Wijkcoach en de OGGZ-specialist. Het doel van de Wmo is immers, mensen zo te ondersteunen in hun zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie dat zij een goede kwaliteit van leven ervaren. Dit raakt ook de kern van bestuurlijke taken en (maatschappelijke) verantwoordelijkheden. Voor iemand die (bijna) met pensioen gaat zal de impact van ‘luie interventie’ gering zijn, maar de ‘nalatenschap’ is voor de (verwaarloosde) organisatie een niet gering of zelfs (te) zware last (geworden). Bestuurders hebben een grote macht in een rechtspersoon, en daardoor ook een grote verantwoordelijkheid. In een aantal gevallen vindt de rechtsorde dat een (ex-)bestuurder die schade aan zijn bedrijf heeft toegebracht, of via zijn bedrijf schade aan anderen, hier niet zomaar mee mag wegkomen.

Verder is de medewerker personeelszaken verantwoordelijk voor diverse werkzaamheden binnen de afdeling human resource management (HRM). Human resource management is ontstaan vanuit P&O. Het verschil tussen P&O en HRM is dat P&O zich alleen richt op personeelszaken en dat HRM zich ook richt op het geven van sturing aan medewerkers en zich richt op het doorvoeren van het bedrijfsbeleid. De werkzaamheden van P&O medewerkers en medewerkers personeelszaken hebben wel veel raakvlakken met elkaar. Het belangrijkste verschil is dus dat een medewerker personeelszaken meer op managementniveau werkzaam zal zijn onder een verantwoordelijk manager. Als medewerker personeelszaken ben je dus verantwoordelijk voor verschillende werkzaamheden die met personeelsbeleid en personeelsstrategie te maken hebben.
Kwaliteitsbeleid in de Wmo bepaalt dat de aanbieder in het bezit is van een verklaring over het gedrag van beroepskrachten, maar heeft de wetenschappelijke toets der kritiek ook plaatsgevonden? De wethouder heeft als taak te onderzoeken, of te laten onderzoeken, of de kwaliteit van de maatschappelijke ondersteuning zodanig is dat een duurzame en inclusieve groei voor al haar leden of medewerkers daadwerkelijk wordt bewerkstelligd en verzekerd.

De wet verplicht gemeenten lokaal kwaliteitsbeleid te ontwikkelen dat zich uitstrekt over de volle breedte van de maatschappelijke ondersteuning en de algemene en maatwerkvoorzieningen die daarbij horen. Ook in de beleidscyclus gaat het erom met elkaar een beleidsplan te maken en vast te stellen (plan), deze uit te voeren (do) en vervolgens ook inhoudelijk en financieel te evalueren (check). De kunst is om de uitkomsten van die evaluatie vervolgens te gebruiken voor vernieuwing, verbetering of correctie van het beleid.
De decentrale overheid moet zelf in het achterhoofd houden, dat in de situatie waarin de nationale wetgever de bepalingen in de richtlijn niet tijdig, niet geheel of niet correct omzet, de nationale wetgeving buiten beschouwing te laten en geacht wordt aan de verplichting te voldoen door zelf de bepalingen van de richtlijn te volgen.

Dit gegeven laat zien dat door schuld of nalatigheid van de gemeente sprake is van (dreigend) gevaar van inbreuk op fundamentele normen en beginselen van de rechtsstaat, waardoor een strafbaar feit. Wij hebben het over beleid en handelen dat structureel onvoldoende aansluit op algemene rechtsbeginselen waardoor iemand is verrijkt ten koste van een ander en die verrijking (derhalve) onrechtvaardig was. Daar uit Kwaliteitsbeleid in de Wmo blijkt dat het om een bestuursrechtelijke maatregel gaat, ontstaat met de zaak Ontmoeting / Speelman een verplichting de schade te vergoeden of de gevolgen van de ontstane schade weg te nemen. De gemeente is in eerste instantie aangewezen tot het bieden van effectieve rechtsbescherming. Toch is zij aanhoudend nalatig, hetgeen een verzuimdelict levert. Uit het besluit van de rechter in de zaak Ontmoeting / Speelman blijkt dat van een onpartijdig rechtssysteem en een efficiënte, integere overheid, geen sprake is. De minister voor Buitenlandse handel en Ontwikkelingssamenwerking is politiek eindverantwoordelijk voor het functioneren van het NCP.

Het ontbreken van een onpartijdig rechtssysteem en een efficiënte, integere (decentrale) overheid levert een (dreigend) gevaar van fraude, uitbuiting en georganiseerde criminaliteit binnen de keten van werk en inkomen (arbeidsuitbuiting, mensensmokkel en grootschalige fraude op het terrein van de sociale zekerheid). Het opsporen daarvan valt onder verantwoordelijkheid van het Openbaar Ministerie!
Van belang is, dat zorg voor de rechtsstaat maar beter kan beginnen, nu vast staat dat er situaties ontstaan waarin rechtsstatelijke waarborgen in de knel komen, met alle risico’s van dien. De vraag is dan ook of Team beleid en strategie BJZ (OM Rotterdam) of de officier van justitie wel over de noodzakelijke organisatorische en strategische kwaliteiten beschikt.

Destructief leiderschap verlaagt immers de kwaliteit van het organisatieleven en leidt af van doelen van de organisatie, al is dit in de meeste gevallen niet zo bedoeld. Jonge medewerkers kunnen nog onbesuisd zijn, maar van een volwassen mens worden strenge gedragsnormen verwacht, bevorderlijk voor de groei/voortgang. Helemaal bij personen die in de rechtsstaat een sleutelrol vervullen.

Gaarne (meer) geschikte maatregelen, vanaf heden!